Vorig jaar veroverde boterbloemen onze voortuin en om te voorkomen dat ook de tuinen van onze buren het doelwit van deze bloemen zouden worden, hebben we de boterbloemen en helaas ook de andere planten met wortel en al verwijderd. We hebben nog niet echt besloten hoe we de tuin opnieuw willen inrichten, maar ik wilde dit jaar dolgraag bloemen in onze tuin. Enthousiast heb ik al in februari een aantal dahlia knollen gekocht, in maart in potten gedaan en in mei heb ik de kleine plantjes vol verwachting in de voortuin gezet.
Met verwondering zag ik de mooie bloemen uitkomen, prachtig gewoon! Wat ik dus niet wist, is, dat deze planten, als ze eenmaal wat groter worden, de neiging hebben om te gaan hangen. Om ze te ondersteunen had ik iets van een gaasnetwerk om de planten heen moeten bouwen zodat ze mooi rechtop blijven en niet knakken. In plaats daarvan ben ik ijverig in de weer geweest met stokken en draad om de dahlia's toch zoveel mogelijk rechtop te houden. En meerdere keren moet ik aan de slag met nieuwe, nog grotere stokken om het zo te houden.
Ondanks al deze pogingen zag ik afgelopen week dat er toch stelen zijn gaan hangen. Maar de natuur laat iets wonderlijks zien. Die gebogen steel blijft leven doorgeven. De sappen blijven stromen. En ondanks dat de steel hangt, barst de dahlia tóch open in volle glorie. Haar bloei wordt niet verhinderd door haar knik.
Soms zijn de lasten van het leven zwaar. Je maakt je misschien zorgen om je gezondheid, of er is verdriet om wat er is gebeurd, of je ervaart een innerlijke vermoeidheid die je naar de grond trekt. Je steel hangt. Je voelt je verre van een krachtige, kaarsrechte christen.
II Korinthiers 12:9 zegt: Mijn genade is voor u genoeg, want Mijn kracht wordt in zwakheid volbracht.
Wanneer jij in je gebrokenheid tóch blijft vasthouden aan God, gebeurt er iets bijzonders. De mensen om je heen zien een bloem bloeien aan een steel die eigenlijk had moeten knakken. Ze zien liefde waar je bitter had kunnen zijn. Ze zien hoop waar wanhoop logisch was. Het laat zien dat de kracht niet uit jouzelf komt, maar van God. God laat jou niet vallen, maar laat je tot bloei komen, zodat Zijn heerlijkheid zichtbaar wordt.
We genieten zelf van de mooie bloemen en we genieten ervan dat we af en toe een klein bosje weg kunnen schenken!
Ondanks al deze pogingen zag ik afgelopen week dat er toch stelen zijn gaan hangen. Maar de natuur laat iets wonderlijks zien. Die gebogen steel blijft leven doorgeven. De sappen blijven stromen. En ondanks dat de steel hangt, barst de dahlia tóch open in volle glorie. Haar bloei wordt niet verhinderd door haar knik.
Reacties
Een reactie posten