In mijn jeugdjaren fietsten we als gezin regelmatig naar de Abdij in Postel. Hoewel mijn vader er altijd in slaagde de mooiste weggetjes ernaartoe te vinden, was het best een eind fietsen vanuit mijn ouderlijk huis. Maar met een ijsje en soms een echt Belgisch frietje in het vooruitzicht waren mijn broers en ik wel te motiveren. In mijn oude foto-album vind ik nog een paar plaatjes van deze tijd terug. Op een stralend mooie dag veertig jaar geleden liepen mijn man en ik op onze huwelijksdag over hetzelfde terrein van de Abdij terwijl een fotograaf de mooiste plaatjes van ons tweetjes probeerde te maken. En een aantal jaren later hebben we regelmatig onze kinderen verleid met het vooruitzicht van een ijsje en wederom de fietstocht gemaakt. Met mijn collega's heb ik een heidag doorgebracht in de Abdij. Nu wandel ik samen met mijn man weer over het terrein rondom de Abdij. De eeuwenoude gebouwen staan nog steeds imposant en fier overeind. Het muurtje waar ik als kin...