Masteböllekes en waterlelies

In het verleden hebben mijn man en ik wel eens op een boerderij rauwe melk getapt. Rauwe melk is heel vol van smaak en deze kun je, al dan niet gekookt, in gerechten verwerken of in je koffie doen. Ooit heb ik eens gelezen dat rauwe melk een superfood is. Super als dat zo is, maar verder is het gewoon heel erg lekker. Meestal combineren we het tappen van een fles melk met een wandeling. Zo besloten we afgelopen week een wandeling te maken op de Malpie, bij Valkenswaard  om daarna op de Malpie Hoeve de melk te tappen en eieren te kopen.

Tijdens de wandeling zag ik dennenappeltjes liggen onder de dennenbomen en spontaan gingen mijn gedachten naar mijn vroege jeugd, naar de tijd van nog voor de centrale verwarming. Ik kan mij nog herinneren dat in mijn ouderlijk huis in de keuken een kachel stond, waarop mijn moeder ook kookte. Deze werd gestookt met kolen, die wekelijks door de kolenboer werden geleverd en gedropt in het kolenhok achter het huis. Maar naast de kolen werden voor het stoken van deze kachel ook dennenappeltjes gebruikt, de masteböllekes en die werden geraapt in de bossen dichtbij ons huis. Wekelijks mocht een van mijn broers of ik met mijn vader mee achterop de brommer richting het bos om samen deze masteböllekes te rapen. Absoluut geen taak of corvee, maar een heerlijk uitje samen met 'ons pap'.

We hadden het thuis niet breed, maar we hadden niet het gevoel dat we iets misten. De ijsbloemen stonden op de ramen boven, maar beneden brandde de kachel met de kolen en masteböllekes en stond de thee warm. We hadden alles wat we echt nodig hadden en soms was er iets extra's. We speelden buiten totdat de straatlampen aan gingen, in onze zomervakanties speelde de fiets de hoofdrol en Sinterklaas was een hoogtijdag. Het voelt nu als een tijd waarin problemen niet bestonden. Of was het dat we gewoon kind waren, nog niet belast met de zorgen van alledag die mijn ouders wellicht wel hadden? En die ook mij niet bespaard zijn gebleven. 

We liepen door en passeerden een vennetje met daarin prachtige waterlelies. 
De lelie in de Bijbel staat symbool voor schoonheid, de liefde en puurheid.
En de tekst uit Matheüs 6 kwam in mijn gedachten:

"En wat bezorgt u zich zorgen over de kleding? Let op de lelies in het veld, hoe ze groeien; ze werken niet en spinnen niet; en Ik zeg u dat zelfs Salomo in al zijn heerlijkheid niet gekleed ging als één van deze. Als God nu het gras op het veld, dat er vandaag is en morgen in de oven geworpen wordt, zo kleedt, zal Hij u niet veel meer kleden, kleingelovigen?"

Soms raak ik ontmoedigd door al het lijden, het onrecht, de crisissen en de alledaagse problemen. Wat bemoedigend is het dan om terug te gaan naar Gods Woord en te mogen leven in de wetenschap dat God voor ons zorgt. Die liefdevolle Vader die de lelie zelfs mooier aankleedde dan de rijke koning Salomo. 
Zoals de gospelgroep Second Chapter of Acts zong in het lied 'Consider the lily': 

Kijk naar Jezus, kijk naar Hem.
En beschouw de lelies die van binnenuit bloeien.
Ze zijn vol hoop,
die hen het geloof geeft om te bloeien, al is het maar voor één dag.
En terwijl ze groeien, weten ze dat ze Zijn hart in hun pracht tonen.

Klik op onderstaande link voor het beluisteren van dit nummer op YouTube